Logo van de kerk

overweging in 2017 op Paasmorgen

Overweging in 2017 op Paasmorgen

Mattheus 28: 1-10

3D

(3d bril laten zien) Herkent iemand wat dit is? Wie gaat er wel eens naar een 3d film? De enige ervaring die ik heb is de Pandadroom in de Efteling, eerlijk gezegd een beetje eng om naar zo’n 3d film te gaan, alles komt op je af.
Zo doet de bril nog niets, daarvoor is meer nodig. Als ik het goed begrepen heb,  worden er bij zo’n 3d film twee keer dezelfde beelden op het scherm geprojecteerd, als twee lagen over elkaar maar dan net niet helemaal. Als je dat zonder bril ziet, dan zie je alles dubbel, alsof je te diep in het glaasje hebt gekeken. Maar, als je dan die bril opzet, dan verbinden, wonderlijk genoeg, die twee beelden zich met elkaar en dan ontstaat er diepte.

En daarom heb ik op deze Paasmorgen deze bril meegenomen.

Want dat is precies wat er gebeurt als we ons leven verbinden met het leven van Jezus, met het evangelie, het goede nieuws. Zijn verhaal en ons eigen levensverhaal, die komen als twee beelden, twee lagen op elkaar te liggen, maar net niet helemaal. Als je gelooft, of beter gezegd, als je vertrouwen hebt in die beide verhalen, in het verhaal van God met mensen, het verhaal van Jezus én jouw eigen levensverhaal, als je die twee met elkaar verbindt, dan krijgt jouw leven, alsof je zo’n 3d bril opzet, dan krijgt het diepte, dan opent zich een nieuwe dimensie, die met het blote oog niet zomaar te zien is, maar die wel alle verschil maakt hoe je in het leven staat.

“ Theorie ”

Dat die manier van zien niet vanzelfsprekend is, niet zomaar tot stand komt is te merken in het opstandingsverhaal van vanmorgen. De twee vrouwen komen om naar het graf kijken, het graf te zien en het woord dat daar gebruikt wordt voor “zien” is ook ons wel bekend, “ theorie ” staat daar, dat is dat je ergens op een afstand naar kijkt, van de buitenkant, als een toeschouwer, je ziet het wel maar het raakt je niet. De vrouwen zien het graf, maar het zegt hen niets, daarvoor moet meer gebeuren.

De steen

En er gebeurt nogal wat. De aarde schudt, een engel daalt neer en rolt, alsof het niets is, voor hun ogen de steen van het graf weg. Het gaat je duizelen als je bij zulke beelden niet snel je 3d bril opzet en de diepte er niet in ziet. Iemand zei ooit eens: Als ík die engel was geweest, had ik die steen voor het graf opgepakt en weggeslingerd, zover ik kon tot in de diepste oceaan. Want die steen voor het graf is het symbool voor alle hardheid, waarop het leven, de liefde en het goede stuk loopt, die zware steen is alles wat soms te zwaar voor een mens is om te dragen, alles wat op een mens drukt, die steen is de definitieve punt achter Jezus’ leven en liefde, dus als ik die engel was geweest….

Maar deze engel doet iets anders, iets verheveners, zoals alleen engelen dat kunnen, die steen die alleen al door daar te liggen verkondigde dat er geen enkele hoop, geen enkel teken van leven meer was, die steen gebruikt de engel als een eerste preekstoel, hij gaat er met een glimlach om zijn mond bovenop zitten en zegt tegen de vrouwen: wees niet bang, ik weet dat jullie Jezus de gekruisigde zoeken, hij is niet hier, hij is opgestaan zoals hij jullie gezegd heeft.

De verbinding die stuk was gegaan tussen de levens van deze vrouwen en het leven van Jezus, hun verhaal dat niet meer rijmde met het zijne, de engel heelt weer langzaam die verbinding, zodat hun leven weer diepte krijgt, zodat de dimensie die ze dachten kwijt te zijn in de dood van Jezus weer zichtbaar wordt voor hen, zich weer langzaam opent.

Het lege graf

Kom en zie, zegt de engel, kijk naar de plek waar hij gelegen heeft, een leeg graf en wat zie je dan? Een graf dat leeggeroofd is, zoals straks de machthebbers zullen zeggen over Jezus’ graf. Of, en daarvoor moet je die 3d bril weer opzetten, zie je wat Anselm Grün over het lege graf vertelt: nl. dat het graf van Christus leeg is, opdat wij daar alles aan ballast in mogen gooien, wat we begraven willen in ons leven, alle wonden uit ons verleden, al onze spanningen, al ons zelfverwijt, onze waarom – vragen al die dingen die we anders hadden willen doen. We mogen het daar in dat lege graf neerleggen, zodat we zelf, bevrijd van al die ballast, kunnen zeggen: ja, nu kan ook ik zelf opstaan.

Daar gebeurt het dus weer, je verbindt je eigen levensverhaal met dat verhaal van Jezus, achter jouw eigen verhaal zie je dat grotere verhaal van Jezus doorschijnen, ze schuiven over elkaar als twee lagen, maar net niet helemaal en daardoor krijgt je leven diepte, een nieuwe dimensie, die met het blote oog niet te vatten is, maar die alle verschil maakt hoe je vertrouwen hebt, hoe je gelooft in het leven.

Een beetje eng is het misschien soms ook, want zoals hier bij het graf voor de vrouwen, zet het ook je eigen leven in beweging, misschien moet je soms er ook wat voor loslaten, het brengt wat aan het rollen, het laat je verder kijken dan jouw eigen kleine verhaal alleen.

Het “gewone” leven

De engel zegt tegen de beide Maria’s wat ze aan de andere leerlingen en aan ons moeten verkondigen: Dit moeten jullie weten: hij gaat jullie voor naar Galilea, daar zul je Hem zien! Galilea, de plek waar het ooit allemaal begon, waar de leerlingen weggeroepen zijn uit hun alledaagse leven, de plek waar je thuis bent, waar jouw roeping ligt, daar moet je heen, want daar zul je Hem zien, niet hier bij het graf, bij de dood.

Met andere woorden, ga nu opnieuw naar je eigen concrete levensverhaal en durf er naar te kijken vanuit het verhaal van Jezus, het verhaal, niet van de Gekruisigde, maar van de Opgestane. Leg dat verhaal van hoop, van perspectief, van liefde als een laag over of misschien beter nog: achter je eigen levensverhaal en kijk welke diepte er ontstaat, welke dimensie dat opent in jezelf, hoe het verhaal van de Ogestane jouw leven draagt, hoe het je soms helpt om vol te houden, hoe het je ook bij stuurt, hoe het misschien ook van je vraagt in beweging te komen, op te staan, of juist los te laten, meer vertrouwen te hebben. Geloof in het leven, of geloof in de Levende is vooral die diepte zien.

Het is misschien wel net zoals met zo’n 3d-film, je moet wél de stap nemen om die bril op te zetten, je eraan over te geven, het op je af te laten komen, en áls je het eenmaal gezien hebt dán kom je er ook niet zomaar meer los van. Of hou je het op een afstand, blijf je toeschouwer, kijk je naar het platte vlak, is het alleen een “theorie”?

Van theorie naar praktijk

Misschien is veel van ons geloven wel “theorie”, blijven we min of meer op een afstand, een toeschouwer, durven we ons er niet helemaal aan over te geven, zolang we het zelf allemaal nog in de hand hebben, en in zekere zin is dat helemaal niet erg, ook dan is het toch goed om bezig te zijn met de “ theorie ”, zodat het waar voor je wordt, zodat het werkelijkheid voor je wordt als het erop aan komt. Iemand vertelde me eens hoe hij al die jaren in de kerk had gehoord over vertrouwen op God, hoe hij dat altijd had gezongen, ervoor had gebeden het had nagezegd en ermee in had ingestemd, totdat hij werkelijk eens op een bepaald punt in zijn leven kwam dat hij in alle eenzaamheid zijn toevlucht had gezocht bij God. Hij zei: toen werd pas echt ‘waar’ wat ik al die jaren had beaamd, toen pas werd de theorie echt praktijk, toen ik echt niets anders meer kon dan vertrouwen op God. Het verhaal van God, van Jezus achter zijn eigen levensverhaal ving hem op en droeg hem, toen het erop aankwam. En ook al was het alweer jaren geleden, nog was dat ene zeldzame geloofsmoment genoeg voor al die jaren erna, die dimensie, die raakte hij niet meer kwijt. Als je het eenmaal gezien hebt, kom je daar zomaar niet meer los van.

Opgewekt

Als je het verhaal van jouw leven verbindt met het verhaal van het leven van Jezus’, dan ontstaat er diepte, dan opent zich een dimensie die niet met het blote oog te zien is, maar wel alle verschil maakt. Paulus zegt het als volgt: Als we dan delen in zijn dood, zullen we ook delen in zijn opstanding. Ons verhaal verbonden met het Zijne, Gods verhaal met ons, dat geeft diepte, en meer nog: houvast en… Christus die ons tegemoet komt met zijn vreugde. Zo gaat Hij ons voor in Galilea, in Zuidwolde, en overal waar mensen hun eigen verhaal verbinden met Hem

Zó mogen we ‘ opgewekt ’ ons eigen leven ingaan.

amen