Logo van de kerk
Home / Commissies / Liturgisch bloemschikken

Liturgisch bloemschikken

In het archief kunt u eerder gemaakte bloemschikkingen terugzien.

Pinksteren 2018

xx

De wind, de adem, de Geest die de geslotenheid van de leerlingen doorbreekt, openwaait.

De geslotenheid is gemaakt van groen (buxus). Daarin staan paardenbloemen (uitgebloeid). De geest, de adem die openwaait. Drie lange oranjebloemen erbovenuit, Pinksteren, tongen van vuur.

 

Jezus' leerlingen die bij elkaar zaten, op een kluitje en dat God zegt: mijn woorden, het goede nieuws, de verhalen over Jezus, het moet verspreid worden, de wereld in, dat is Pinksteren. Eén van de kinderen vragen we om de paardenbloemen uit elkaar te blazen.

 

Pinksteren 2017

xWe schikken een bonte bos bloemen, vele soorten en vele kleuren. Iedere bloem is uniek. Samen vormen zij een prachtig boeket, één geheel.
Zo bestaat de kerk uit verschillende mensen, ieder uniek. Ieder heeft zijn eigen plekje en is op zijn eigen wijze onderdeel van de kerk.Zo mogen we samen kerk zijn.

Zoals de schriftlezing zegt: allemaal met elkaar één lichaam van Christus, begeesterd. Zoals deze bloemen prachtig bloeien, zo kunnen wij ook begeesterd zijn, groeien en bloeien, vol energie.

 

 

Doopdienst 10 april 2016

Verwoording van de liturgische schikking bij de doopdienst van Syb Baas.      

x   

Het blad van de vingerplant symboliseert de handpalm van God met daarin de witte roos, teken van nieuw leven, de dopeling Syb.

     “In Gods handpalm geschreven”

 Hieromheen de bloemetjes van gipskruid, die  de gemeente rondom de kleine voorstelt.

 

x

De 3 witte rozen staan voor de Drie-eenheid, God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

 

 

 

x

Daarboven de  groene boog van brem, als teken van het verbond tussen God en mensen, hoop voor de toekomst.

 

 

 

Schikking 1 november 2015 Gedachtenisdienst

Voorbij de wolk van mijn verdriet
licht jouw gelaat soms even op
Je bent ver weg en toch dichtbij,
het licht dat jouw omgeeft
is ook in mij wanneer ik bid:
ik geloof in Liefde
ik geloof in Leven
ik geloof in het Licht
waarin jij woont voorgoed.
Voorbij de wolk van mijn verdriet
raakt tijd de eeuwigheid.

                                                                                                      ( Caritas van Houdt )

Ik vind het mooi hoe het 'jou' in het gedicht zowel kan slaan op degene die overleden is als op God.
Gods gelaat licht op voorbij de wolk van ons verdriet, zowel God als degene die overleden is is soms dichtbij en soms ver weg.
Tegen de muur aan komt de cirkel van eeuwigheid/verbondenheid, bijna onzichtbaar, bekleed met een enkele klimoptak. Daar voor, in een halve cirkel, negen witte rozen, de namen die genoemd worden tijdens deze viering. Ze steken boven de (herfst)aarde uit, vol met verschillende witte bloemen. Zij staan voor de mensen, die zijn achter gebleven. We zijn met elkaar verbonden, ver weg en toch dichtbij. In het midden brandt het licht van de kaars.
 

x

Schikking 20 september 2015 Startdienst

Op deze zondag deden Ina en Stefan belijdenis van hun geloof. Zij gaven met een gedicht aan waar voor de inspiratie ligt voor deze keuze. De groep liturgisch bloemschikken haalde uit deze gedichten de woorden: Schuilen /trouw/ hartstocht/ vuur/ hart/ liefde/. Daarbij is het de startzondag waarin we met elkaar een nieuw seizoen ingaan.
We zetten het hart in het midden van de schikking. Het staat midden in een bloemenzee van veel verschillende kleurrijke bloemen uit dit jaargetijde. De veelkleurige kerk met het kloppend hart. Vandaag steken twee mensen er even boven uit. Spreken hun getuigenis uit te midden van deze kleurrijke gemeente. Twee rode rozen. De bamboe geeft de geborgenheid weer, een plek waarin we mogen schuilen.

x x

Schikking 24 mei 2015 Pinksteren

Het thema van deze viering is ‘Wij leven van de wind’
Er is geschikt bij de lezing uit het Hooglied met name hoofdstuk 4: 16

Ontwaak, noordenwind! Kom, zuidenwind!
Waai door mijn hof,
laat zijn balsems geuren.

De besloten hof/ tuin is vorm gegeven door een cirkel van buxus groen.
In de hof/ tuin een compositie van geurende kleurrijke bloemen met de kleuren van Pinksteren/ Liefde. Oranje lelies, gele brem, witte geurende seringen en enkele rode accenten. De geurende exotische vruchten, worden uitgebeeld met een open gesneden granaatappel en kaneel stokjes.
Zijwaarts steken toeven van grassen als symbool voor de wind die door de gesloten tuin heen moet komen waaien om de geuren te verspreiden, zoals de Geest van God door de kerk heen moet komen waaien om werkelijk uitstraling te hebben.

x x

 Schikking 15 maart 2015

Het thema van de veertigdagentijd is ‘Met open handen’. Bij het heengaan van de kinderen naar hun ontmoeting zingen we het projectlied.

Met open handen laat ik weten
wie ik ben, wat ik verwacht.
God zal mensen niet vergeten
Hij geeft open handen kracht.
Om te geven en ontvangen,
om te delen in verlangen,
dat de toekomst op ons wacht.

We kiezen dit lied als uitgangspunt voor de schikking. We schikken op het doopvond, en gebruiken daarbij de geopende handen, die Truida ooit voor een ander project maakte. 

x x

Gedachtenisdienst 2 november 2014

Bij de schikking zijn we uitgegaan van het gedicht van Huub Oosterhuis “Wat blijven zal....”

De circelvorm van de schikking, een gesloten ring, staat symbool voor eeuwigheid en volmaaktheid.
De cirkel wordt gevormd door klimopranken, die aan de basis bloeien. Symbool voor trouw en onsterfelijkheid.
In de ring zijn bloembollen verwerkt. Zij hebben een levende kern, die de essentie van de plant draagt. Dit doet ons denken aan jezelfste, je aller-jijste.

De witte katoenbolsters verwijzen naar het zuiverste, het warmste van iedere mens.

Ook zien we rozenbottels. Zoals de bloembolletjes in de lente aan het begin staan van het groeiproces, zo ontstaan de rozenbottels aan het eind, na de bloei, maar zij bevatten alweer zaadjes waaruit alles opnieuw kan beginnen. Het hele leven wordt zo omvat.

Zo is de cirkel rond en denken we
aan alle leven,
aan dat langzaam
volwassen en volwaardig wordende
lichaam van de mensheid.

bloemschikken bloemschikken

 Schikking startzondag 2014

Het thema van deze viering is 'werken in de wijngaard'. Lezing Matteüs 20: 1-6

De elementen voor de schikking zijn ontleend aan het lied van Paul van Vliet ‘De Oude Droom’.

startzondag

De droom uitgebeeld in een schilferende, oude druivenrank die de weg omhoog zoekt naar het licht.
Aan de basis van de tak het hart van een uitgebloeide zonnebloem. De zaden, donker zoals soms ons geloof dat kan sluimeren, slapen, wat versleten kan voelen, maar de potentie heeft weer uit te lopen en te groeien.
Deze groei herken je in het nieuwe frisse groen van de klimop die langs de oude rank omhoog groeit, de hoop, de droom die uitkomt.
Zonnebloemen steken boven dit alles uit als geloof in toppen van kracht langs wegen van liefde.
 

Schikking bij de generatiedienst 11 mei 2014

schikking schikking

Thema:  vrijheid – blijheid

Woorden ter overdenking: 1 Petrus 2:16
Leef als vrije mensen maar verschuil je niet achter die vrijheid om je te misdragen.

Gedachten die rond dit thema en deze tekst bij ons opkwamen:
• Vrijheid kun je alleen ervaren in verbondenheid met je omgeving, je medemens, God.
• Jouw vrijheid houdt op als die de vrijheid van een ander beperkt.
• Onbeperkte vrijheid confronteert je met de grenzen die jou door je omgeving gesteld worden en voelt   daardoor als onvrijheid. Alleen vrij ben je als je je grenzen kent en aanvaardt.
• Wetten en leefregels vormen het kader, waarbinnen de vrijheid ervaren kan worden.

De vrijheid wordt uitgebeeld met een uitbundig, naar boven uitwaaierend boeket.
De bladeren van de Calathea of Tiengebodenplant vormen de basis van het boeket. Ze verwijzen naar de Tien Woorden ( leefregels )
Een boog van klimopranken omspant het geheel als symbool van het verbond ( leefregel ) met God.
De woorden van Petrus, uitgeschreven op een lijn met vlaggetjes, kaderen het geheel aan de onderzijde in. De vlaggetjes betekenen dat die woorden niet als een beperking behoeven te werken, maar dat je het als een feest mag ervaren om zo samen een gemeenschap te vormen.

Van 2 - 23 februari 2014  Schikkingen bij de tentoonstelling rituelen

 Zondag 2 februari   Avondmaalsviering - opening van de tentoonstelling ‘RITUELEN’.

brood en wijn

 

 

 

Rituelen onderga je helemaal persoonlijk en tegelijkertijd is er de verbondenheid met hen die je voorgingen in het ritueel. Er is vaak een gemeenschap nodig die een ritueel draagt.
Het ritueel staat niet vast. De vorm mag veranderen, zich aanpassen in de tijd. De lemniscaat verbeeldt de beweeglijkheid, die toch een vast patroon blijft volgen.
Het ritueel is ook op te vatten als een ketting, waarvan de schakels komen vanuit het verleden en waaraan we steeds weer schakels toevoegen, die de lijn vloeiend doortrekken naar de toekomst.
Vandaag staan we stil bij het ritueel waarin we het avondmaal met elkaar vieren, het sacrament van brood en wijn. In dit ritueel spreekt de hoop die we vanuit het verleden meenemen naar de toekomst. We willen een schakel zijn in het geheel.

Centraal in de schikking staan brood en wijn.
De lemniscaat is gevormd uit bamboe stengels, en omlijnd met klimopranken. De ranken omsluiten de lijn niet geheel. Er is ruimte naar de toekomst. Ook de ketting, die de verbinding met het verleden uitbeeldt, weifelt naar de toekomst
De witte kerstroos (Helleborus), maakt het ritueel tot een feest, geeft hoop en vertrouwen dat de koude winter voorbij gaat en de lente komt. Dit geldt ook voor de witte blauwe druifjes die reiken richting de toekomst.

 

Zondag 9 februari  kinderzangdienst

kinderzangdienst

 

 

 

 

Iedere zondag gaan de kinderen naar de kindernevendienst. Na de opening van de dienst komen de kinderen naar voren en wordt hun kaars aangestoken, waarna we het lied “We gaan voor even uit elkaar’ zingen. Deze dag breken we dit ritueel, omdat de kinderen in de kinderzangdienst aanwezig blijven. We houden het ritueel echter in ere, door het in de schikking op te nemen. 

  

 

 

Zondag 16 februari  pelgrimage - merkstenen 

pelgrimage  

... en hij bouwde daar een altaar voor de Heer.’
In het verhaal over de omzwervingen van Abraham lezen we drie keer, dat hij een altaar opricht. We lezen ook dat hij terugkeert naar de plaats, waar hij eerder een altaar bouwde. Een ritueel waarmee Abraham de weg markeert. Merkstenen voor plaats en tijd.
Centraal in de schikking zien we een detail uit de tentoonstelling, waarmee de pelgrimage geduid wordt. We zien ook het altaar, de merksteen die Abraham onder weg opricht.

  

 

Zondag 23 februari  scharnierpunten in de tijd

lemniscaat 4  

 We lezen hoe het volk met Jozua door de Jordaan trekt. Zoals Abraham zijn zwerftocht door Kanaän markeert met opgerichte stenen voor de Heer, zo markeert Jozua de plaats van overgang, door het oprichten van stenen midden in de bedding van de rivier en ook op de oever. Het markeert ook een scharnierpunt in het bestaan van het volk. Van een nomadenvolk in de woestijn naar een volk met een eigen vaste plaats.
Met het thema ‘Scharnierpunten in de tijd’ hebben negen mensen enige weken geleden een schilderij gemaakt. Deze negen schilderijen vertellen even zoveel persoonlijke verhalen, die deze morgen mogen meeklinken in de dienst.
In de schikking handhaven we de opgerichte steen van de vorige week. De schikking wil een eenheid vormen met de schilderijen.