Logo van de kerk

'Gescheurd bestaan' - bij het drieluik van Harbert Booij

Harbert Booij is docent aan de Hogeschool Windesheim in Zwolle en verzorgt daar o.m. de HBO-opleiding theologie. In zijn vrije tijd is hij kunstschilder. Hij heeft voor ons het drieluik 'Gescheurd bestaan' geschilderd.

Harbert maakte dit drieluik na een gesprek met ons, hier in de kerk. Later was ik, Reinier Gosker, nog een dag bij hem thuis, in Amersfoort. Toen ging het over Zacharia 14 en Lukas 21, de beide bijbelsteksten die aan dit drieluik ten grondslag liggen.
Op het middenpaneel ziet u felle kleuren. Een donkerblauwe achtergrond. Groene, rode en witte vlekken. Links van het midden: een zwarte, blauwe en groene boog, - hemelsferen?

drieluik

Het midden zelf: géél! Als de inslag van een bliksem of de plotselinge verschijning van een engel.
En daarboven nog net een stukje wit licht! Als kijker ontkom je niet aan dat "midden" zonder direct te snappen wat er gebeurt.

Een wereld die vergaat

Het lijkt een draaikolk van kleuren en lijnen! Een wereld die vergaat. Things Fall Apart, oftewel: "Een wereld valt uiteen", als u dat indrukwekkende boek van de Nigeriaanse schrijver Chinua Achebe kent. Zo niet, moet u het lezen! "Een wereld valt uiteen!", zoals dat bij ons gebeurde in de meidagen van 1945. Op beide buitenpanelen zien we vluchtende mensen met wie - in de meidagen van 1945 - heel Europa overspoeld werd.

Hier - op ons drieluik - laten de vluchtelingen het onheilspellende "midden" voor wat het is en zoeken een weg tussen kale takken en kreupelhout. Op het linker paneel overheerst sombere zwarte duisternis. Spaarzaam licht valt op groene gestalten die vluchten alsof de duivel hun op de hielen zit.

Het rechter paneel heeft lichtere tinten. Wit, zachtgroen en lichtblauw. Opnieuw vluchtelingen tussen kale takken en kreupelhout, - maar ditmaal op weg naar het witte licht dat zij " zogezegd - tegemoet vluchten.

Gescheurd bestaan!

Links zie ik mensen gaan die overschaduwd worden door "dromen van vluchten en doden, en huiv"rend ontwaken", - zoals wij aan het begin van deze dienst met elkaar zongen.

Rechts zie ik diezelfde mensen vluchten naar een nieuw, ander en lichter bestaan, met "nergens alarm in de lucht en overal vrede geschapen", - zoals we óók met elkaar zongen.

Vluchten doe je niet voor de lol. Ieder die het heeft meegemaakt zal ons kunnen vertellen
over de twee vluchtwegen die wij hier uitgebeeld zien op het drieluik van Harbert Booij.

Die twee vluchtwegen zullen wel nooit los van elkaarte verkrijgen zijn. Omzien naar het verleden
om met des te meer oordeelskracht op de toekomst voorbereid te zijn. Is dát misschien
de beste weg uit een "gescheurd bestaan"?