Logo van de kerk

Clara terug uit Ghana

Clara terug uit Ghana.

xInmiddels ben ik weer terug van de reis naar Accra, Ghana. Middenin de sloppenwijk van Accra is een opslagterrein beschikbaar gesteld voor het project LifeLine (voor de geïnteresseerden google maps: Elim center, Hansen Rd, Accra, Ghana).

’s Avonds kwamen we laat aan en onze kok had nog een maaltijd klaargemaakt. Twee klaslokalen waren leeggemaakt en omgetoverd tot slaapzalen. We spanden touwen om de klamboes op te hangen. Het was wennen aan de temperatuur, de geur en rumoerige geluiden buiten.

De eerste dag stond in teken van de kennismaking.
Onze voorbereidingen moesten afgestemd worden met de xleidinggevenden. We waren voorbereid dat we steeds moesten improviseren. Zo maakte we niet gebruik van ons kennismakingspel, maar ontstond er spontaan gesprekken, met dans en zang. Dat was een mooie start.

 

Voor de naaisters kwamenx deze morgen de naaimachines. Tot nu toe hadden ze met de hand geoefend en nu konden ze echt aan de slag.

 

De kapsters hadden een eigen ruimte waar nog weinig middelen aanwezig waren. Er werd veel geoefend op elkaar. Tijdens deze dagen zijn er plannen gemaakt om een kapsalon te ontwikkelen. Hiervoor zijn een paar mensen naar bedrijven in Accra geweest en isx er een plan en begroting gemaakt. Plannen voor de toekomst zijn dat ook klanten vanuit de omgeving in de kapsalon kunnen komen.

 

’s Middags werden de lessen van ons, de lifeskills, gepland. In dit lesprogramma hebben we het oa gehad over vriendschap en relaties. De EHBO-lessen waren voor de meiden leerzaam, evenzo de lessen over hygiëne. Zaterdag was een stranddag gepland. Maar die was letterlijk in het water gevallen. Want ook in Ghana regent het wel eens. Daarom zijn we allerlei spelletjes met de meiden gaan doen, zoals blik gooien, eierrace, ballon doorgeven en touwtjespringen. Het uitje naar het strand met de meiden was verplaatst naar de woensdag en dit was een mooie dag geworden. Samen met de bus door Accra heen; de meiden zingend en dansend in de bus. De ervaring van de zee was voor velen nieuw. Een geweldige mooie ervaring, met een heerlijke picknick die door de kok en een aantal meiden was klaargemaakt.

xDe klussers hadden een vijftal lokalen in het schooltje geschilderd. Deze werd door ons voorzien van leuke en leerzame tekeningen. Ook de bibliotheek versierden we voor een deel met educatieve schilderingen. Aan deze ruimte wordt al jaren gebouwd en met kleine stappen komt de droom uit van leider van het project LifeLine. Hij vertelde dat de bibliotheek een eerste stap naar buiten is. Deze is bedoeld voor de meiden en de kinderen/jeugd uit de omgeving. Anders dan de schoolbibliotheken zullen zij op vrije momenten toegang krijgen tot de bibliotheek en het e-learncentrum. Met deze bibliotheek wordt een handreiking gedaan naar de omringende omgeving om daar opbouwend en positief aanwezig te zijn. De leider van het project is ervan overtuigd dat deze toegang tot lezen en internet aan xkinderen en jeugd nieuwe kansen biedt om zich te ontwikkelen. Lezen en de toegang tot internet vergroten de kennis en openen nieuwe mogelijkheden. Dit kan een hoopvolle plek worden in een omgeving die zonder hoop lijkt. Waar het succes niet in grote dingen zit maar in kleine stappen. Voor mij was het fijn om voor deze bibliotheek, samen met een aantal deelnemers, van muurschilderingen te voorzien.

Op zondag was de kerkdienst, die bij ons op het terrein werd gehouden. In Ghana begint zo’n dienst met een Bijbelstudie. In verschillende groepen werd een bepaalde bijbeltekst behandeld. Om 10 uur startte de dienst, waarbij ook veel locals aanwezig waren. De Afrikaanse vrouwen hadden hun mooiste jurk aangetrokken. De woorden van de dienstleider waren in het Engels en werden vervolgens vertaald in het Ghanees door een collega. Tijdens deze bijeenkomst, die overigens drie uur duurde, werd onze groep welkom geheten. Als groep zongen we nog een aantal liederen en kregen we de zegen mee.

xElke dag stond ook het kinderwerk centraal. In elke klas was er een groepjex van ons langs geweest die het bijbelverhaal van de ark vertelde met behulp van platen en een handpop. Er werden een aantal liederen gezongen en de dierenmaskers werden gekleurd en op gedaan. Zo ontstond er een hele dierenwereld waarbij de liederen nog mooier klonken.

Ondanks de verzengende hitte was het mooi om dit zo met elkaar te doen. Bijzonder waren de goede gesprekken in de avond waarbij we onze ervaringen met elkaar konden delen.

Als afsluiting werd er samen met de meiden pannenkoeken gebakken. Ook voor alle kinderen in de klas. Bij het afscheid merkte we nogmaals hoe belangrijk onze komst voor iedereen is geweest en hoeveel wij ook van hen hebben geleerd. Zij zijn zeer gedreven en gemotiveerd om zoveel mogelijk te leren in dit jaar en dromen van een toekomst als naaister of kapster. Wij zijn met alle indrukken en ervaringen vanuit Accra weer terug naar huis gekomen.

Tot slot wil ik iedereen nog bedanken voor alle betrokkenheid en bijdrage om dit project te steunen.
Groet Clara Bandringa