Logo van de kerk

Archief Liturgische bloemschikking

Gedachtenisdienst 2013

Een plek om te gedenken
Lezing: Genesis 23 over Abraham die een plek zoekt om zijn vrouw Sara te begraven.

“ Verdriet is liefde die dakloos geraakt ”, heeft ooit iemand gezegd.
Hier vandaag samen in Gods huis
zoeken we een plek om te gedenken
en om de liefde voor hen die niet meer bij ons zijn
voor even weer een plek, een thuis, een onderdak te kunnen geven.
uit de inleiding van ds Betty Gras

liturgieche schikking gedachtenisdienst

 Een hart van berkentwijgen en rode kornoelje, en daarin een vaag menselijk sihouet, centraal in de schikking, staan voor de herinnering aan wie we los moesten laten. Een tak van de treurberk welft zich troostvol over het geheel en biedt onderdak voor het verdriet. Een toefje witte chrysanten tussen de klimop wil de hoop aanduiden, die voorzichtig, met een enkel rankje van de klimop omhoog probeert te klimmen.

Pinksteren 2013

Met Pinksteren waren er veel mensen in Jeruzalem, afkomstig uit ieder volk op aarde. De apostelen en andere leerlingen spraken en ieder hoorde hen in hun eigen taal, ze waren verbaasd. 

Pinksterschikking 2013

Dit beelden wij uit door een bonte bos bloemen te schikken, verschillende kleuren, verschillende soorten! In welk land je ook woont, de taal van bloemen kan iedereen verstaan.
Iedere bloem is uniek en samen vormen zij een prachtig boeket.
Zo zijn er allerlei verschillende mensen, die elk op hun wijze het prachtige pinksterverhaal vertolken en zo samen de Kerk mogen zijn.

 

 

 

 

 

 

 

 

Pasen 2013

Want als hij is opgestaan vannacht,
dan ook onze moed
om te doen als hij.

Want als hij is opgestaan in deze vroege ochtend,
dan ook onze wil
Hem te volgen.

Want als hij is opgestaan,
dan ook ons geloof dat het donker niet het laatste woord spreekt.

Als er iets nieuw is deze dag,
is het onze liefde geboren uit Hem
en bestemd voor de wereld.

Want als er iets is opgestaan,
is het ons antwoord op
‘heb je me lief’.

We lezen, dat de vrouwen als ze gehoord hebben dat Jezus is opgestaan, wegvluchtten van het graf. Ook in het gedicht horen we een bepaalde schroom: ‘als.....dan’. Kunnen we het wel geloven? Het geheim van Pasen.

paasschikking We schikken tegen de muur.
De basis bestaat uit Rododendron knoppen. Een Magnoliatak komt hieruit omhoog. De knoppen van de Rododendron zijn nog vast gesloten en ook de Magnoliaknoppen weifelen nog om te gaan bloeien. De nieuwe kaarsen, die in het Tonckenshuis, de jeugdkerk en de kindernevendienst het komende jaar iedere week gebruikt zullen worden, staan centraal. Opzij rode rozen. De dichte knoppen staan voor het geheim van Pasen. We twijfelen, verwachten, hopen op hun bloei. Dat ze open gaan zoals het graf op Paasmorgen open gaat. Maar het is een gebeuren waar we geen grip op hebben, we moeten het laten gebeuren en kijken er vol verwondering naar als het gebeurt. De kaarsen symboliseren het licht, dat het donker niet het laatste woord spreekt. De rode rozen staan voor de liefde geboren uit Hem en bestemd voor de hele wereld.

Zondag 3 februari 2013; Doopdienst en wereldiaconaat

Uitgangspunt voor de schikking is de inleiding op de doop naar een tekst van K. Hagg. Hierin is sprake van ‘op reis gaan’, ‘de bron’, ‘water dat ons in leven houdt’, ‘water dat als huizenhoge golven over je heen kan slaan’, maar ook:
Dopen is hopen, geloven,
dat wat je ook zult ondergáán,
je niet zult óndergaan.

We kiezen ‘water’als thema voor de schikking; water dat ons in leven houdt, water van de bron.

doopschikking

Met enkele forse wilgentakken (de wilg groeit aan en in het water) tekenen we de bron. Een bron waar mensen water uit putten om van te leven.Het putten van het water wordt uitgebeeld met een putemmer die in de opening van de bron hangt. Het touw van de putemmer vormt een kronkelende lijn: de onbekende weg die we door het leven te gaan hebben.
In de emmer een open, ontvankelijke schikking. Takken uit de tuin, met net ontluikende knopjes symboliseren het jonge nieuwe leven. Klimop spreekt van trouw. Een witte Amarylles staat voor de helderheid en zuiverheid van de Ene wiens naam we in één adem noemen met de naam van Stijn. De rode roos staat voor de liefde waarmee we Stijn in ons midden opnemen.

Advent en kerst 2012

De Hebreeuwse letter ‘beth’ staat centraal in de adventscyclus. In de joodse traditie staat de beth voor huis; vaste grond onder de voeten, steun in de rug, een dak boven het hoofd en open naar de wereld.
De lezingen in de vier adventsweken zijn uit de profeten. Zij dromen een nieuwe toekomst en wij dromen met hen mee. In de ontmoetingsruimte hangt een dromenwolk, waar ieder zijn droom kan opprikken. 

advent

 

 

 

Zondag 2 december.
Zacharia 14: 4-9: De koning komt.
Symbool voor de koning die komt is de kroon. In de schikking verbeelden we die met een lauwerkrans. De kinderen sieren de lauwerkrans op met juwelen en maken voor zichzelf papieren kroontjes.

 

adventschikking 2

 

 

 

Zondag 9 december.
Maleachi 3: 1-4: Maak de weg vrij.
De bezem symboliseert het vrijmaken van de weg. De kinderen versieren de bezem in de kindernevendienst.

 advent

 

 

 

 

 

Zondag 16 december
Sefanja 3: 14-20; Het feest komt eraan.
Een gouden rozenrank met klimop verbeeldt de feestversiering. De kinderen voegen daar hun eigen slinger aan toe.

 

advent

  

 

 

Zondag 23 december
Micha 5: 1-4a; In verwachting.
De verwachting wordt uitgebeeld met een paar babyschoentjes.

 

kerst

  

Eerste kerstdag
Het huis van de beth wordt nu de kerststal met Jozef en Maria en het kindje in de kribbe. De herders met hun schapen en ook de wijzen uit het oosten zijn er.

 

dromenwolk

 

 

 

De dromenwolk, waar de voorbije weken onze dromen op verzameld zijn, hangt nu boven de schikking. De kinderen hebben wolkjes gefiguurzaagd en die goud en zilver gespoten. Daarop hebben zij hun dromen geschreven. Die kleine wolkjes hangen aan de grote wolk.

Zondag 28 oktober 2012; Gedachtenisdienst

"Vol ben ik heen gegaan en leeg heeft de Heer mij laten terugkeren." Die woorden horen we uit de mond van Naomi in het verhaal dat vandaag centraal staat. Ooit vertrok Naomi uit Bethlehem met haar man en twee zonen. In het verhaal van vandaag keert ze als enige van het gezin terug, maar in haar hart draagt ze drie onzichtbare lege plekken met zich mee, die van haar man en twee zonen.
In deze gedachtenisdienst zijn we hier allemaal met een lege plek in ons hart en leven gekomen, een lege plek die soms zo onzichtbaar is voor anderen; voor de één nog maar kort geleden, voor de ander alweer vele jaren, maar de leegte blijft.Vandaag maken we die lege plek zichtbaar door hier te zijn, door het licht aan te steken, door samen te zingen en te bidden.
De liturgische bloemschikgroep maakte een schikking aan de hand van het gedicht van Bonhoeffer. Hij schrijft in dat gedicht over de leegte die een mens achterlaat na het sterven.

schikking gedachtenisdienst Dat wordt verbeeld door de cirkel in het midden. Juist door die leegte niet op te vullen, blijft de verbondenheid met degene die stierf, zegt Bonhoeffer, de lijn van de cirkel staat voor die verbondenheid. Het dorre materiaal staat voor de pijn die hoort bij de leegte, maar het vloeit over in het groene, levende materiaal; de gekoesterde herinnering en het goede wat mensen ons gegeven hebben geeft kracht om te leven. Het groen stijgt hoog uit boven de cirkel. Vanuit de leegte kan er weer nieuwe levenskracht en groeikracht ontstaan. De gele rozen symboliseren de momenten dat het weer licht wordt na verlies, het licht van Pasen dat kracht geeft om op te staan en verder te gaan.  

Als je van iemand houdt…

Als je van iemand houdt
en je bent door de dood van elkaar gescheiden
dan is er op de wereld niets en niemand,
die de leegte van die afwezigheid kan vullen.
Probeer het maar niet, want het zal je nooit lukken.
Aanvaard liever het gemis dat je is overkomen.
Dat klinkt erg hard, maar het is ook een grote troost.
Want zolang de leegte werkelijk leeg blijft
blijf je daardoor juist met elkaar verbonden.
Zeg niet: God zal de leegte vullen,
Want geloof mij, dat doet Hij niet.
Integendeel: Hij houdt de leegte leeg
en helpt ons om de vroegere gemeenschap
met elkaar te bewaren,
zij het ook met pijn.
Hoe mooier en rijker de herinneringen,
des te moeilijker is de scheiding.
Maar dankbaarheid zal de pijn der herinnering
veranderen in stille vreugde
De mooie dingen van vroeger
zijn een kostbaar geschenk dat je meedraagt.
Zorg dat je niet altijd blijft graven in je herinneringen,
maar doe het van tijd tot tijd.
Dan wordt het verleden blijvende bron van vreugde en kracht.
Ook een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor,
maar alleen op bijzondere ogenblikken.
Buiten die ogenblikken
is het een geborgen schat,
een veilig bezit.
Op zekere dag zal het dan vroeg in de morgen
opnieuw Pasen voor je worden,
net als in het verleden,
een blijvende bron van nieuwe kracht en vreugde
voor mensen.

Dietrich Bonhoeffer, 1906- 1945

Zondag 16 september 2012, Startzondag.

Lezing Marcus 9: 14-29. Jezus keert terug na 'de verheerlijking op de berg'. Hij treft een discussiërende menigte aan, een radeloze vader met een epileptische zoon, en zijn dicipelen die machteloos staan in deze situatie. Een bijna filmische scene, waar allerlei belangen van verschillende mensen een rol spelen.
Tegen de achtergrond van dit verhaal is ons thema voor deze morgen: Veelkleurigheid, veelvormigheid, vooral gezien vanuit menselijke ervaring van tijd en plaats.
Startzondag; de aftrap voor een nieuw seizoen van samen, ieder met zijn eigen verhaal en zijn eigen capaciteiten gemeente zijn, in al onze verscheidenheid en veelkleurigheid.
Dat samen gemeente zijn willen we verbeelden door te schikken binnen een wortelkrans op de doopvont. Het veelkleurige, veelvormige boeket is opgebouwd uit materialen, waarbij naast de eerste indruk ook een diepere laag in beschouwing genomen kan worden.

startzondag

 Bijvoorbeeld:

Rozenbottels. De roos is vergaan, maar de bottel die zijn eigen charme heeft, heeft in zijn zaden alles om weer uit te groeien tot een nieuwe rozenstruik.
Dalia. We stopten een onooglijke knol in de grond en er blijkt een prachtige kleurrijke bloem uit te groeien.
Siergrassen. Een hele zomer een onopvallende groene pruik, maar dan in enkele weken zetten ze de toon in de tuin, met hun wuivende pluimen.
Kornoelje. De wintertuin geeft hij kleur met zijn rode twijgen, maar met het wat saaie blad en onooglijke bloempjes valt hij in de zomer niet op. En nu ineens getooid met charmante witte bessentrossen.
Bloeiende rode biet. Dat was helemaal niet de bedoeling, maar hij mag er zijn.
 

Zondag 27 mei 2012; Pinksteren

We kiezen zowel de oudtestamentische lezing als de lezing uit het nieuwe testament als uitgangspunt.
Lezingen: Genesis 11 : 1 - 19; Torenbouw van Babel: Machtsdenken en hoogmoed eindigen in miscommunicatie en spraakverwarring.
Handelingen 2 : 1 – 13; Uitstorting van de Heilige Geest: Het bij elkaar schuilen en herinneringen ophalen doet de geestdrift oplaaien. Ze moeten de straat op met hun verhaal. En iedereen verstaat de ander.
De verhalen van beide lezingen vormen elkaars tegenpool. De spraakverwarring uit de eerste lezing wordt na de uitstorting van de Geest even opgeheven. Die beide polen willen we in de schikking tot uitdrukking brengen.

pinksteren

 Een wirwar van vergroeide klimoptakken als basis van de schikking drukt de verwarring, de chaos uit.
Het pinkstergebeuren willen we uitbeelden in vuur en wind.
Grashalmen en korenaren buigen in de wind. Vanuit een groene basis vlammen klaprozen op. Een gele lis maakt verbinding met de vurige tongen daarboven.