Logo van de kerk
Home / Foto's

schilderingen tentoonstelling over rituelen

Schilderingen gemaakt in het kader van de tentoonstelling over rituelen februari 2014

Tip: Klik op een fotootje voor een grotere versie.
Het verlaten van het ouderlijk huis. Het dak biedt beschutting, de muren bescherming. Er is echter spanning hoewel de ouders hun uiterste best doen, liefde, een thuis en een basis voor het verdere leven te scheppen voor de kinderen. Kinderen verlaten het ouderlijk huis met hun eigen idealen en met een “rugzakje” om in de loop der tijd te ontdekken dat in de weidse, vrije buitenwereld ook alle positieve en negatieve facetten ruimschoots aanwezig zijn.
“Door de diepte naar een nieuw bestaan” Een belangrijk scharnierpunt in mijn leven was de overgang van een kustplaats in Noord Holland naar het platteland van Drenthe. Een stap die gezamenlijk, na veel ziekte en zorg, in vertrouwen is gemaakt.
Toen het licht in mij geboren werd, ging ik stralen als de zon. Maar toen jij geboren werd, mijn zoon, was er iemand van wie ik houden kon.
Soms móet je kiezen. Soms kán je kiezen. Waar kies je voor? zekerheid en een mooi pensioen verplichtingen die zwaar op je drukken of volg je je droom. Zo is het gegaan, de droom volgen op een pad met pieken en dalen.
Je levenspad blijkt grillig en en voorspelbaar te zijn. Met het ouder worden komt er tijd voor bezinning en rust, maar de verantwoording voor gezin en maatschappij blijft en doet een appèl op je. Al die verschillende (zij)wegen, met onderlinge dwarsverbanden maken het leven boeiend en de moeite waard!
De ratio en het gevoel, of zo je wilt, het hoofd en het hart. Analytisch denken tegenover spiritualiteit. Die heb ik proberen af te beelden. Ik ervaar ze in mijzelf. Soms rustig naast elkaar, soms, met name op belangrijke ogenblikken, strijdend met elkaar.
Woorden: de mogelijkheid tot verbinding met mezelf en de ander. Onder woorden brengen van wat was, is en misschien zal zijn: een dagelijks ritueel. Woorden..... stapstenen langs mijn levenspad; om bij stil te staan of de sprong te wagen. Woorden ....
De boom. Onevenwichtig het begin. Gebroken, gebroken en weer uitgegroeid. Nu mooier dan ooit. De dag met ups en downs wervelt voorbij. Rustmoment in die stroom. En centraal daarin de boom.
Groeien op de weg waarop momenten open breken en tot bloei komen steeds meer, uitbundiger durven los laten zien met vertrouwen in de weg met alle kleuren in zich om te kunnen groeien bloeien

« Terug naar de fotoalbums